Przemyśl to!

Petycja

Do: 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, Bronisław Komorowski

Prezes Rady Ministrów Rzeczypospolitej Polskiej, Donald Tusk

Do wiadomości:

Marszałek Sejmu RP, Grzegorz Schetyna

Marszałek Senatu RP, Bogdan Borusewicz

Minister Sprawiedliwości, Krzysztof Kwiatkowski

Minister Pracy i Polityki Socjalnej, Jolanta Fedak

Rzecznik Praw Obywatelskich, Irena Lipowicz

 

Szanowny Panie Prezydencie,

Szanowny Panie Premierze,

Szanowny Panie Marszałku

Szanowny Panie Ministrze,

Szanowna Pani Rzecznik

 

W Polsce rośnie liczba rozwodów (w dużych miastach sięga niemal 40%).

Z przeprowadzonych na zlecenie Fundacji Mamy i Taty badań wynika, że 81% dorosłych Polaków postrzega to zjawisko jako poważny problem społeczny.

Każdego roku, według danych GUS, ok. 60 tys. dzieci przeżywa rozwód rodziców. Badania wskazują, że skutkiem rozwodu dla dzieci są m.in. regres w rozwoju intelektualnym i psychofizycznym oraz pogorszenie stanu zdrowia. W skali społecznej to odroczone skutki i koszty płynące z gorszej socjalizacji dzieci z rozbitych rodzin (63% samobójstw, 71% porzuceń szkoły, 85% osadzeń w więzieniach, 90% przypadków bezdomności wśród dzieci dotyczy, według różnych badań, osób które były wychowywane bez ojca).

Jednocześnie według sondaży Instytutu Gallupa 74% kobiet i 60% rozwiedzionych mężczyzn żałuje po latach, że nie walczyło o utrzymanie swojego pierwszego małżeństwa.

Czy zatem około 30 tys. dzieci każdego roku w Polsce  mogłoby żyć nadal w rodzinach pełnych ?

Doświadczenia zagraniczne (Norwegia, Wielka Brytania) wskazują, że możliwe są działania systemowe, które angażując stosunkowo niewielkie wydatki publiczne (w Norwegii 700 tysięcy euro rocznie) przynoszą ogromne oszczędności w skali społecznej i makroekonomicznej. Norweski program edukacyjny dla skłóconych par polegający na obowiązkowych, nieodpłatnych kursach komunikacji i rozwiązywania konfliktów oraz wiedzy na temat wpływu jaki rozwód może mieć na dzieci doprowadził do znacznego spadku liczby rozwodów w tym kraju. W Wielkiej Brytanii koszty, które ponosi z tego tytułu państwo, szacowane są na 100 miliardów euro rocznie. W Polsce nikt nigdy nie oszacował społecznych i makroekonomicznych kosztów rozpadu rodzin. Niezbędna  jest szczegółowa diagnoza możliwych działań systemowych, które mogłyby mieć wpływ na skalę tego zjawiska w naszym kraju. Oprócz działań edukacyjnych i profilaktycznych istotne znaczenie mają kwestie uregulowań prawnych w sferze prawa rodzinnego.

Postulujemy w przypadku małżeństw wychowujących małoletnie dzieci:

1)  obowiązkowy przed złożeniem pozwu rozwodowego kurs uświadamiający skutki rozwodu dla dzieci;

2)  obowiązkowe posiedzenie pojednawcze na co najmniej 6 miesięcy przed orzeczeniem rozwodu;

3)  zakaz orzekania rozwodu w pierwszym roku od zawarcia małżeństwa;

4)  obowiązkowy, roczny tzw. okres refleksji poprzedzający pierwszą rozprawę rozwodową.

Domagamy się podjęcia systemowych badań oraz inicjatywy ustawodawczej realizującej wymienione postulaty.

Przeczytaj uzasadnienie. Podpisz się